Marcellus Emants

Uit Toen Leidschendam-Voorburg
Versie door Marcel (Overleg | bijdragen) op 20 apr 2011 om 22:04

(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Ga naar:navigatie, zoeken

Marcellus Emants

Marcellus Emants (1897), tekening van Hendrik Haverman (1857-1928)

Marcellus Emants (1848-1923) is een van de weinige schrijvers van de Beweging van Tachtig ("de tachtigers"), die nog steeds wordt gelezen. Marcellus Emants is geboren op 12 augustus 1848 in Voorburg, in het niet meer in oorspronkelijke staat bestaande huis Herenstraat nummer 87. Hij voltooide de HBS in Den Haag en studeerde vervolgens en tegen zijn zin rechten in Leiden (Zijn vader was rechter). De dood van zijn vader in 1871 verloste hem van deze verplichting en hij voltooide de studie niet meer. Nu financieel onafhankelijk begon hij de wereld te bereizen, wat hij tot aan zijn dood is blijven doen, alleen de Eerste Wereldoorlog bond hem enige tijd aan Nederland. Erna vestigde hij zich in Zwitserland, waar hij 14 oktober 1923 te overleed. Hij is in Den Haag begraven op de Gemeentelijke Begraafplaats aan de Kerkhoflaan.

Emants, de schrijver

Zijn boek "Een nagelaten bekentenis" (1894) wordt tot de klassieken van onze literatuur gerekend. Gedurende zijn vroege levensjaren in Voorburg moet de levensvisie van de schrijver zijn ontkiemd. Deze was verstandelijk-beschouwend en pessimistisch. De latere Emants zag het leven als een aangelegenheid zonder zin of doel en geluk als een illusie die men vergeefs najaagt. Hij verklaarde in de Voorrede van "Een drietal novellen" (1879):

Vooraf merk ik op dat het mensdom m.i. wel verre van uit engelen en duivelen te zijn samengesteld, uitsluitend uit mensen bestaat, en dat ik mij gaarne naturalist noem om mijn instemming te betuigen met de leer die Taine aan Balzac toedicht.

Publicaties

Hij heeft in zijn leven naast romans, ook drama, novelles en poëzie geschreven. Het meeste van dit werk is echter pessimistisch en behoort voornamelijk tot het naturalisme en het pessimistisch realisme.

  • Juliaan de Afvallige (1874)
  • Op reis door Zweden (1877)
  • Monaco (1878)
  • Een drietal novellen (1879)
  • Lilith (1879)
  • Godenschemering (1883)
  • Dood (1892)
  • Een nagelaten bekentenis (1894)
  • Op zee (1899)
  • Vijftig (1899)
  • Inwijding (1901)
  • Waan (1905)
  • Loki (1906)
  • Domheidsmacht (1907)
  • Huwelijksgeluk (1910)
  • Liefdeleven (1916)
  • Mensen (1920)

Bronnen