Sint Joris was een elitekerk: verschil tussen versies

Uit Toen Leidschendam-Voorburg
Ga naar:navigatie, zoeken
(Nieuwe pagina aangemaakt met '{{Infobox ErfgoedPodiumObject | naam = Catharinakerk | afbeelding = 300px | onderschrift = Geloofsverhalen | adres =...')
 
(geen verschil)

Huidige versie van 6 jan 2019 om 13:25

Catharinakerk
Catharinakerk Eindhoven.jpg
Geloofsverhalen
Adres Eindhoven
Lokatie 52.0830608,4.4020154
Jaartal 1765 -
Lees meer
Referentie [1]
Categorie Object
ELV logo logo rgb-001.png

Want toen is veel platgegooid in de oorlog. Want mijn oom heeft ook nog joden op het kerkhof verstopt tijdelijk, dat ze die op kwamen halen om over de grens te brengen. Daar hadden ze van die grafkelders, dat zijn die mooie huiskesvan redlee, en dan mochten ze daar blijven en dan kwamen ze die snachts ophalen en gingen ze de grens over. Want hier zaten nog allemaal joden hoor, voooral hier in de Elzent, maar dat is nu helemaal aan het verpauperen. Ja allemaal rijke, en rijk was dood. *vrouw lacht* “Wat ik meemaakte van de oorlog is, mijn oom die was een beetje links, rechts, en die had een schoenen zaak, ent oen gingen we altijd te voet, van stratum naar strijp. Want ons ome leo had altijd goed eten, lekkere boterhammen, kregen we extra van hem, en op een gegeven moment zaten daar twee officieren, links en rechts van de haard, en daar was de keuken, en hier zaten ze en hier zaten wij, en toen moesten we daar langs zien te komen. En toen wilde ze mij wel meenemen, en toen was ik een jaar of 6, om schoenen te poetsen, ohhh en ik had het niet, en ik moest naar de wc. En dan dat wij de boer opgingen, en dan namen we een laken mee, en die gingen we ruilen voor rogge, want ja die boeren wisten het ook wel hoor, ons moeder heeft daar de hele linnenkast naar toe gebracht. Nee, eten daar kon je niet aankomen, het was op de bon, vrijdags ging de bonkaart en gingen de bonnen op, en toen gingen we ook wel eens ruilen met bonnen, suikerbonnen ruilen voor groente. Vis is nooit op de bon geweest, vis kon ge eten zoveel als je wilde. De rest was allemaal op de bon. En toen heb ik ook nog, toen de Duitser terug kwam, toen waren we hier al bevrijdingsfeest aan het vieren en toen kwam de Duitser terug, en toen waren wij midden in de stad, en het kerkhof lag midden in de stad, en daar lagen de militairen die lage in de elzent helemaal opgestapeld langs de weg, met mitrailleur, en wij onze oranje rokjes uit moesten te trekken onderweg en zo moesten wij hardlopen naar huis, want wij wonen in de donkerstraat toendertijd. En toen zei ik kijk is mama mooi wat een lichtkogels, ‘och meisje dat zijn brandbommen’, wij waren net voorbij een benzinestation op de aalstweg, helemaal in puin. Ja toen zijn er veel slachtoffers gevallen.