Sint martinus

Uit Toen Leidschendam-Voorburg
Ga naar:navigatie, zoeken

Sint Martinuskerk

Een paal boven water

De Sint-Martinuskerk naast Noordervliet, werd in 1891 gebouwd op de plek naast het buiten Bijvliet, waar de oude katholieke schuilkerk had gelegen. Links naast de kerk ligt een klein kerkhof. Midden tussen de tientallen zerken staart een Mariabeeld vol verdriet naar de dode Christus, die zojuist van het hoge stenen kruis is afgehaald en nu onbeweeglijk op haar schoot ligt. Het witte gelaat van de dode kijkt recht naar de ingang zodat niemand ongemerkt dit dodenrijk kan binnengaan. Toch schijnt het knarsende hek niet te storen. Het priestergraf voor de piëta vermeldt als eerste de naam van Theodorus Gustavus Seegers die in 1837 overleed. Deze pastoor stichtte in 1827 de begraafplaats en het priestergraf. De naam van zijn opvolger staat als tweede in de steen uitgehakt: Joannes Mesker, pastoor te Voorburg, deken van Rijnland, overleden 1847. Mesker legde vier jaar voor zijn overlijden de eerste steen voor een ingrijpende verbouwing van de parochiekerk, de voorganger van de huidige Sint-Martinus. Hij schonk de kerk ook twee luidklokken, die tot ver over Voorburg momenten van vreugde en verdriet konden verkondigen.